Bewuste Creatie

Eenheidsbewustzijn belichamen

Spiritualiteit gaat om bewustwording van het niet-stoffelijke aspect van het leven – de almachtige eenheidsbewustzijn. Dat is de basis van wie en wat we echt zijn. Als we ons bewust worden hiervan, begint ons leven te veranderen. We leven op een manier dat de kwaliteiten van dit eenheidsbewustzijn toelaat te laten schitteren door ons wezen, zodat we een levende belichaming zijn van dat bewustzijn. Dit is het concept van de levende Boeddha of Christus, dit is waar de belichaming van de hogere zelf om gaat.

Contradicties

Dit onstoffelijk eenheidsbewustzijn is doordrongen van bepaalde kwaliteiten zoals onvoorwaardelijke liefde, bewustwording, ruimtelijkheid, aanwezigheid, creatie, verwoesting, stilte, expansie, etc. Spirituele leraren helpen mensen deze kwaliteiten te laten schitteren in hen. Maar leraren hebben de neiging zich te specialiseren in het belichamen van ‘één’ van deze kwaliteiten – ze bepalen zelf welke het belangrijkste is. Dit zou niet erg zijn als eenheidsbewustzijn eenduidig was, maar dit is een kwantum universum en dus is eenheidsbewustzijn niet eenduidig. Maar juist vol met contradicties, en vele paradoxen..

Stilte versus expansie

Bijvoorbeeld, één van de kwaliteiten doordrongen in eenheidsbewustzijn, is stilte. Een andere is expansie, dat een soort ‘beweging’ is.

Een leraar van stilte kan dit aanleren in zulke mate dat leerlingen expansie beginnen af te wijzen, dus zichzelf niet toelaten om expansie als aspect van de hogere zelf te belichamen en dus ook niet het mooie eraan te ervaren.

Een leraar van expansie kan expansie aanleren in zulke mate dat leerlingen stilte afwijzen, dus zichzelf niet toelaten stilte als een aspect van de hogere zelf te belichamen en het mooie hieraan te ervaren.

Stille aanwezigheid versus bewuste creatie

Het verenigen van deze prachtige tegenstellingen laat het meeste vooruitgang toe van ons menselijk bewustzijn. En de tegenstelling die misschien kan zorgen voor het meeste expansie is die van ‘stille aanwezigheid’ versus ‘bewuste creatie’.

Je kent het concept van creatie aangezien het via zoveel mediums wordt aangeleerd. Hierbij creëer je je eigen realiteit omdat jij, als extensie van eenheidsbewustzijn, doordrongen bent met dezelfde scheppersenergie. En aan de hand van gedachten kan je nagaan wat je wilt, hieraan aandacht geven, en ‘dat’ creëren in je realiteit met behulp van je emoties die je leiden naar wat je wilt. Creatie zorgt voor expansie of beweging binnen het eenheidsbewustzijn.

Je kent ook het belichamen van ‘stille aanwezigheid’ als aspect van eenheidsbewustzijn. Dit concept wordt aangeleerd door vele yogi’s en meditatie-experten. Hierbij ben je volledig aanwezig in het ‘nu’ zodat je kan disidentificeren met je gedachten – en er geen gedachten meer komen waardoor je puur aanwezig kan zijn, en jezelf ervaart in stilte in de ruimte waar gedachten en emoties hun oorsprong vinden.

Het vermijden van de schaduw

Leraren van één van de disciplines wijzen weleens de tegengestelde discipline af – zogezegd omdat de tegengestelde discipline leerlingen afleidt van de belichaming van eenheidsbewustzijn. Met andere woorden, leraren van ‘stille aanwezigheid’ argumenteren dat creatie zorgt voor identificatie met de wil van het ego en je niet kan leren over de eeuwige zelf. Vele leraren van ‘creatie’ argumenteren dat ‘stille aanwezigheid’ ervoor zorgt dat je niet deelneemt aan het leven en, erger nog, niet deelneemt aan universele expansie.

Beiden hebben een punt, want elk heeft een perspectief dat een duidelijk beeld toelaat van het onbewuste of schaduw-aspect, van de tegengestelde discipline. Maar beiden zien niet het positieve aan de discipline van de ander. De ene zijde kan de andere zijde helpen want tegengestelden helpen elkaar om het schaduw potentieel te vermijden. We zijn niet bestemd om te leven in een staat van voortdurende meditatie, net zoals we niet bestemd zijn om geabsorbeerd te worden door het eindeloos zoeken van het ego.

Met andere woorden, de praktijk van ‘stille aanwezigheid’ maakt de praktijk van ‘creatie’ mogelijk zonder dat de leerling in de val komt van het identificeren met de wil van het ego en hierdoor niet bewust is van de eeuwige zelf. Het is de praktijk van ‘creatie’ dat het mogelijk maakt voor de leerling van ‘stille aanwezigheid’ om niet te vervallen in passiviteit tegenover het leven en de expansie. Het is een soort huwelijk of unie van tegengestelden…

Een unie van tegengestelden

We zien de prachtige unie van tegengestelden in de praktijk bij de ontwikkeling van spiritualiteit, volgens drie stappen:

  1. We krijgen interesse in het belichamen van het ‘creatie’ aspect van eenheidsbewustzijn. We realiseren ons dat we onze eigen realiteit kunnen creëren en dat onze gedachten hierbij helpen. Maar na een tijd creëren we volledig vanuit het perspectief van het ego. Dit merkte je op bij het kijken van de film ‘The Secret’ dat er iets vreemd aan was. We creëerden bewust maar zijn nog steeds geïdentificeerd met het ego en begrijpen niet dat we vanuit het ego creëren.

  2. We worden ons bewust van het ego, zowel de lichte zijde als de schaduwzijde van het Ego. Dit leidt tot disidentificatie met het Ego, wat heel belangrijk is omdat we op dat moment kunnen herkennen dat er een kruising is van twee aspecten van onszelf, twee perspectieven. Het eerste is het eeuwige zelf, het tweede is het tijdelijke zelf.

  3. We beginnen ons leven te creëren met intentie. Maar nu doen we het ook vanuit het perspectief van ons eeuwige zelf. Ons ego gebruikt ons niet meer. We kunnen er voldoende afstand van nemen om er objectief naar te kijken. En dus gebruikt onze eeuwige zelf het ego voor bewuste creatie. Hierdoor kunnen we bewust creëren vanuit het perspectief van ons hogere zelf.

We zijn wandelende, ademende belichamingen van het eenheidsbewustzijn. Samengevat gaan we van onbewuste scheppers. naar een groter bewustzijn, naar bewuste scheppers. Ik moedig je aan om op te merken dat spirituele leraren enkel hulpmiddelen aanbieden die je helpen om de belichaming te worden van eenheidsbewustzijn, en de kwaliteiten die hierbij horen.

Als je gehecht wordt aan een specifieke kwaliteit, of een hulpmiddel voor een specifieke kwaliteit, kan dit ervoor zorgen dat je de andere kwaliteit uitsluit, vooral degene die het tegengestelde ervan zijn. Dit is wat Boeddha leerde toen hij de middenweg ontdekte.

Tijd zal ons leren de keuze, en de flexibiliteit te krijgen om tegelijk de kwaliteiten van eenheidsbewustzijn te belichamen, ondanks de schijnbare tegenstellingen. We nemen gedachten een stap verder en nemen volledig deel aan expansie. We zullen ook het ‘pure zijn’ ervaren inherent aan ‘ruimtelijke aanwezigheid’.

Er is een mooie vereniging mogelijk van stilte en beweging. Als een interne dans van donker en licht.

Ik wens je een goede week.

The Completion Process is Teal’s recentste boek, uitgekomen in de zomer van 2016. Het boek beschrijft een proces om trauma’s te genezen door terug te gaan naar de wortel van je trauma en volledig aanwezig te zijn met de emoties die het trauma opwekken. Als je werkt met wat er in het moment naar boven komt, dan heb je alle middelen om jezelf te redden uit de meest emotioneel diepe dalen. Het boek is verkrijgbaar via Bol.com via volgende link.

 

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s