Tegenstrijdige complementairen

Spirituele waarheden blijken tegenstrijdig te zijn van nature. Ze zijn tegenstrijdig omdat het universum bestaat uit verschillende dimensies en in deze verschillende dimensies, zijn er verschillende regels van toepassing.

Bijvoorbeeld: Op het meest fundamentele niveau, zijn we allen één, en toch op het fysiek niveau, ervaren we tijdelijk ons leven met een individueel perspectief.

Is het dan waar dat we één zijn? … Ja
Is het waar dat we individueel zijn? … Ja..  afhankelijk van het gekozen perspectief.
Essentieel zijn ze beiden waar gezien vanuit een bepaald perspectief.

Er zijn twee kampen te onderscheiden binnenin de Spirituele Traditie.
Ten eerste het “Schep je eigen realiteit” kamp.
Ten tweede het “in het Nu-moment” kamp .

Kamp 1: Schep je eigen Realiteit

De filosofie rond schep-je-eigen-realiteit is dat jij, zijnde een verlenging van de Bron zelf, doordrongen bent met dezelfde scheppingskracht. En je schept met je gedachten.

Je bent hier gekomen naar de aarde om de expansie van de waarnemingen van de Bron te faciliteren via jouw individueel leven. Expansie door het voortdurend ontcijferen van dat wat gewenst is en je emotioneel besturingssysteem volgend in de richting van die wensen.

In deze filosofie worden verlangens gezien als goed. Het blijkt alsof de mensen van het “Schep je eigen realiteit” kamp zichzelf toestaan om het Nu te vermijden in voorkeur van iets wat in de toekomst gewenst is. Natuurlijk zullen zij zeggen dat als je je focust op wat is, je enkel meer van wat is zult ontvangen.

Kamp 2: Nu-moment

De filosofie achter in het Nu-Moment-Waarneming is dat elk verlangen een gevolg is van een ontwijking en daarom zijn verlangens niet mogelijk zonder pijn. De voortdurende beweging weg van het ongewenste naar het gewenste toe is een staat van onbewustheid.

Als deel zijnde van de Bron ben je in staat niet enkel om het leven te ervaren, maar ook in staat om jezelf te observeren in je levenservaring. Blijven in het subjectieve niet-reactieve perspectief is het doel.

Bewustzijn bestaat buiten de illusie van tijd, waar alles wat er is, het Nu is.

Omdat het doel is om totaal bewust en objectief te waarnemen, treden we het Nu binnen zonder nood om elders te zijn. Door het Nu volledig bewust in te treden, door aanwezig te zijn met wat is… het volledig te omarmen… stop je de eindeloze cyclus van afkeer en hunkering. Er is geen reden om een andere realiteit te scheppen dan wat is.

Het ironische is dat het lijkt alsof de mensen in het Nu-Moment kamp zichzelf verwijderen van het expansiespel genaamd “het leven”. Maar natuurlijk zeggen ze zelf dat ze bewuster aanwezig zijn voor het echte leven dan anderen.

2 kampen of 1?

Dus hoe kunnen deze twee schijnbaar tegenovergestelde waarheden, welke beiden waar zijn, samen passen?

Alles wat er is, is Nu. Geen andere realiteit bestaat werkelijk. Ook al denk je aan het verleden, dan denk je aan het verleden in het Nu. Ook al denk je aan de toekomst dan denk je aan de toekomst in het Nu.

De vraag is – hoe bewust ben je van wat je denkt en hoe je je voelt, in het Nu?

Vaak richten we onze aandacht op iets wat we willen ten gevolge van iets wat ongewenst is in of over het Nu. We hebben een afkeer (wat een weerstand is tot iets) dus wij duwen tegen dat wat ongewenst is.

Wanneer dit het geval is, is het beste wat we kunnen doen dat gevoel wat men weerstaat te omarmen en er volledig aanwezig bij te zijn. Als we achtervolgd worden door pijnlijke gedachten die als een speer doorboren, kunnen we dit stil leggen door er aanwezig bij te zijn, door onze gedachten en emoties te observeren, in plaats van verloren te geraken in de illusie dat wij zelf onze gedachten en gevoelens zijn. Zodoende nemen we plaats in het perspectief van ons Eeuwig Zijn. Dan zijn we volledig bewust van elk aspect van onszelf. We worden niet reactief en al het wensen stopt.

Het Eeuwige Zelf en het Tijdelijke Zelf

Voor we verder gaan, moet je begrijpen dat jij het knooppunt bent waar twee hoofddelen van jezelf samenkomen, het Eeuwige Zelf en het Tijdelijke Zelf. Wanneer je geheel aanwezig bent in het Nu in je Tijdelijke Zelf observerend dan ben je verrekend in het perspectief van het Eeuwige Zelf, het puur wezenlijke.

Wat brengt de staat van zijn in het Nu voor ons? Het antwoord is … keuze.

De keuze van welk perspectief je kunt nemen. De keuze om mee te spelen in het spel van verlangen en uitbreiding, of om het spel helemaal niet te spelen.

Dit is de echte vrije wil die bedoeld is ontdekt te worden door de mens, bij het intreden in dit fysiek leven. Tot je het punt bereikt hebt waar je uit het tijdelijk perspectief van het Ego kunt treden, en tot je volledig present kunt zijn met jezelf in jou wereld in het Nu.

Subjectiviteit of objectiviteit is geen keuze

Subjectiviteit is de gevangenis die je erfde bij je geboorte. Je kon de spatie tussen je eigen zelf en je gedachten niet herkennen, tussen je eigen zelf en je gevoelens en dus heb je deze aangenomen. Je hebt alles wat je gedacht hebt aangenomen als waarheid, je leefde helemaal vanuit het Ego.

Het is een identiteit die je zou verdedigen met heel je gegeven. Dit is de reden van je langdurige reactiviteit, alsook de reden van je gelimiteerde perspectief. Het Ego wilde weg van alles wat ongewenst is door alles wat gewenst is te willen. Je hele leven verliep in kader van het verwerven van iets anders dan wat is. Het moment dat leert in het Nu-moment-waarneming te staan ben je niet langer blootgesteld aan de golvende op en neer emoties omdat je kan zien dat jij niet de op en neer emotie zelf bent, jij bent de waarnemer van de op en neer bewegingen.

Bewustzijn én schepping

Je ziet dat je de spatie of de stilte bent van waar gedachten en gevoelens plaatsnemen. Dit brengt een onmetelijk gevoel van vrede. Hier is waar iemand begint te leven in de staat van zelfontwikkeling. Vanaf dat moment ben je vrij om je eigen realiteit te scheppen, met je intensieve gedachten via het gebruik van opzettelijke aandacht (focus).

Maar nu zijn je keuzes niet meer de gevolgen van weerstand dus er is geen hunkering. Jij kiest welke gedachten je volgt en je laat het momentum groeien zodoende trek je de ervaringen aan in je realiteit. Je brein is jouw instrument, jij bespeeld het, in plaats van het jou.

In plaats van hunkeren, herkennen we ons eindeloze creatie natuur en we kiezen, kiezen om rijk te zijn of niet. En we kiezen niet vanuit pijn, met andere woorden; ik wil geen geld omdat ik arm ben ik wil het omdat ik ja zeg tot dat perspectief.

Inspiratie is wat beweging brengt in de richting van de dingen die we kiezen. Het ego ons individuele identiteit dat we bij onze naam noemen wordt een keuze, zoals een rubber pak waar we niet langer aan vastplakken. We kunnen nu elk moment kiezen om te leven via het ego perspectief of om eruit te stappen en te leven via het perspectief van het Eeuwige Zelf.

We oefenen nu onze vrije wil uit..
We staan volledig in het Nu..
We maken keuzes vanuit het Nu…
We zijn bewust over waarom we deze keuzes maken…
We scheppen bewust mee aan de uitbreiding van het Universeel bewustzijn…
We beginnen een realiteit te scheppen vanuit vrije wil in plaats vanuit weerstand of haat ten opzichte van de huidige omstandigheden.

Acceptatie én keuze

We zien alles als vergankelijk. We zien het Nu als een gevolg van voorafgaande gedachten. We omhelzen het, we zien de schoonheid in het scheppen van het nieuwe en omhelzen dat ook. We geven aandacht aan datgene wat we wensen te scheppen in het Nu opdat ze mogen manifesteren in het Nu zodat we ze kunnen observeren en ervaren.

We kiezen om te leven… We zijn niet langer hier met het gevoel van toeval. Diegenen die werkelijk vrij zijn, zijn niet zonder Ego. Het doel is niet om zonder Ego te zijn. Het heeft een doel, en het kan plezierig zijn…

Uiteindelijk, zonder Ego had zelfverwezenlijking niet kunnen plaatsnemen. Het doel is om het Ego te herkennen en de erkenning geven voor wat het is, en het dan als een voordeel te gebruiken. Ego is een deel van jou maar het is niet alles wat je bent. Diegenen die werkelijk vrij zijn hebben de keuze om het Ego te ervaren, of een stap terug te nemen van het Ego, of uit de huid kruipen van zij die werkelijk vrij zijn hebben de keuze om te accepteren te omarmen dat wat is, of om de aandacht te schenken aan wat wenselijk is in het Nu.

Keuze is waarom deze schijnbare tegenovergestelde spirituele wegen in feite elkaar complimenteren. Ze passen perfect bij elkaar, als ze openbaren vanuit een persoon, die bewust is van de mogelijkheid om bewust te kiezen.

The Completion Process beschrijft een proces om trauma’s te genezen door terug te gaan naar de wortel van je trauma en volledig aanwezig te zijn met de emoties die het trauma opwekken. Als je werkt met wat er in het moment naar boven komt, dan heb je alle middelen om jezelf te redden uit de meest emotioneel diepe dalen. Het boek is verkrijgbaar via Bol.com via volgende link.

 

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s